Ένα παλιό γκαράζ, με υπέροχο τούβλο, ψηλά ταβάνια, φυσικό, άπλετο φως μεταμορφώνεται σε μοναδικό σπιτικό. Το στυλ είναι κυρίως βιομηχανικό, industrial δηλαδή αλλά με φυσικά στοιχεία, είναι αρκετά μποέμικο και λίγο vintage. Σε κάθε περίπτωση είναι ένα από εκείνα τα σπίτια που σε καλούν να προσπαθήσεις να μαντέψεις σε ποιον ανήκει, ποια είναι η προσωπικότητα και ο χαρακτήρας αυτού που το κατοικεί. Θα τολμήσω να μαντέψω πώς η ιδιοκτήτρια είναι ανεξάρτητη, ζει από τη φαντασία της, έχει ανατρεπτική διάθεση, έντονη προσωπικότητα, αγαπάει την τέχνη, είναι εξωστρεφής, ελεύθερο πνεύμα και λίγο ρηξικέλευθη και τολμάει να πει τη γνώμη της. Τολμάει γενικά. 
Και αυτό είναι και το ζητούμενο για το χώρο που κατοικούμε. Να τον κάνουμε ολόδικο μας, προέκταση του εαυτού μας. Θα μπορούσες να ζήσεις σε αυτό το σπίτι; Εγώ, άνετα!

Ξεκινάω με το σαλόνι. Η ιδιοκτήτρια είναι τολμηρός άνθρωπος όπως γίνεται εμφανές από την πρώτη φωτογραφία ακόμα. Διαφορετικοί καναπέδες, παραταγμένοι δίπλα – δίπλα (με τόσο χώρο βέβαια στη διάθεση σου, ότι θέλεις κάνεις) διαφορετικά υφάσματα, μια βιβλιοθήκη στο βάθος, μια κλασική καρέκλα, ένα τραπεζάκι από ακατέργαστο ξύλο, όλα ειπωμένα από την οπτική γωνία του καθρέφτη.
Εδώ το βλέπεις και από μια άλλη οπτική γωνία που σου επιτρέπει να κατανοήσεις και πως συνδέεται με την τραπεζαρία που θα δεις σε λίγο.
Παρατηρείς πως κάποια διακοσμητικά στον τοίχο έχουν αλλάξει. Το σπίτι αυτό είναι μια συνεχής διαδικασία αλλαγής για την ιδιοκτήτρια. Είναι, δε, φωτογραφημένο με τόσο πάθος που στο ίντερνετ κυκλοφορούν διάφορες version του.
Να και η τραπεζαρία. Μεγάλο τραπέζι, ακατέργαστο ξύλο.

Κάτι τέτοιες επιλογές δεσπόζουν στο χώρο.

Συνδυασμός απο διαφορετικά καθίσματα, μερικές κλασικές καρέκλες, ακόμα και ένας πάγκος βρίσκει το χώρο του.
Ξύλο και γρανίτης στην κουζίνα, απλό φωτιστικό. Και ένα στιβαρό wenge τραπέζι. Όλα βρίσκουν το δρόμο τους σε αυτή την κουζίνα. Και όλα δένουν μεταξύ τους. Ακόμα και αυτό το παλιό, απροσδιόριστο κάτι που έχει γίνει ντουλάπι κουζίνας πάνω στον πάγκο.
  041311-doubhousetour3.jpg
Κι εδώ μια πολύ χαριτωμένη γωνία. Κιθάρες, τέχνη, μουσική. Κάθε σπίτι οφείλει να έχει λίγη τέχνη –ακόμα κι αν αυτή είναι τα τόσο διαδεδομένα (και φτηνά) αντίγραφα πινάκων ζωγραφικής που όλα τα βαλάντια αντέχουν να αποκτήσουν. Και κάθε σπίτι οφείλει να έχει βιβλία επίσης.
Εδώ η γωνία δημιουργείται από 2 παλιές κλασικές πολυθρόνες. Και μπόλικο ξύλο που την κάνει και πολύ ζεστή και πολύ ξεχωριστή.
  041311-doubhousetour2.jpg
Προχωράμε στην κρεβατοκάμαρα.
Κρεβάτι, μεταλλικό βέβαια. Η ιδανική επιλογή για το συγκεκριμένο σπίτι. Μαύρο μάλιστα. Για να ταιριάζει με τα δοκάρια και να έρχεται σε αντίθεση με το λευκό τούβλο. Αυτή η αντίθεση του άσπρου-μαύρου προσδίδει πάντα δραματικότητα. Και από πάνω, πολλά mix-and match διαφορετικά στοιχεία.

Αυτό το σπίτι όπως είπαμε ήταν πριν ένα γκαράζ.

Τώρα όπως βλέπεις μεταμορφώθηκε σε ένα χώρο με μοναδικό στυλ και προσωπικότητα, σε ένα χώρο όπου η λειτουργικότητα επιτυγχάνεται δυναμικά με μπόλικη εφευρετικότητα και δημιουργικότητα.
Πολλά υλικά έμειναν στην αρχική τους, λίγο ακατέργαστη μορφή, και ο όλος χώρος προσαρμόστηκε στο ποιος τον κατοικεί, χωρίς όμως να γίνει υπερβολική προσπάθεια ώστε αυτό που ήταν πριν να εξαφανιστεί και να περάσει στη λήθη. Την ιδιοκτήτρια δεν την τρόμαξε η αρχική του κατάσταση, αντιθέτως την αντιμετώπισε ως ένα ακατέργαστο διαμάντι που θα μπορούσε να το διαμορφώσει όπως ήθελε. Όλα αυτά για εμένα είναι πρακτικές από τις οποίες μπορούν να εξαχθούν πολύ χρήσιμα συμπεράσματα για τον τρόπο που πρέπει όλοι μας να αντιμετωπίζουμε το δικό μας σπίτι, όποιο και όπως να είναι.
Και –για το τέλος- το μπάνιο της. Πρόσεξε την καταπληκτική μπανιέρα. Την κλασική καρέκλα επίσης που συμπληρώνει το χώρο. Τις κουρτίνες. Δεν υπάρχουν περιορισμοί και δεσμεύσεις στο προσωπικό στυλ.
Η ίδια η ιδιοκτήτρια νιώθει ότι η γοητεία του σπιτιού της είναι πως το βλέπει σαν ένα project που δεν τελειώνει ποτέ. Και η συνολική ατμόσφαιρα αποπνέει ελευθερία και αντικομφορμισμό.
Οι πηγές έμπνευσης της δεν ήταν άλλες από τους αγαπημένους της καλλιτέχνες, η Bauhaus εποχή δηλαδή, o Gaudi κλπ.

Εμπνεύστηκε με άλλα λόγια από αυτά που συγκινούν την ψυχή της. Το οποίο προσωπικά για μένα (θα ήθελα πολύ να ακούσω και τη δική σου άποψη) είναι ο καλύτερος τρόπος διακόσμησης, ακόμα και αν δεν έχεις παρά λίγα χρήματα και πόρους και αποφασίζεις να κάνεις πιο “ασφαλείς” επιλογές, τις οποίες τελικά ούτε ευχαριστιέσαι αλλά και σύντομα βαριέσαι, αντί να τολμήσεις να βάλεις πραγματικά αυτό που θέλεις.

Θέλω και τη γνώμη σου σε αυτό και φυσικά δεν μιλάω για επιλογές με βάση τα χρήματα που από κανέναν δεν περισσεύουν, μιλάω με βάση αυτό που έχεις στην ψυχή σου και μπορεί να είναι ένα πιο τολμηρό χρώμα στον καναπέ ή ένα κομμάτι έπιπλο που δεν είναι και πολύ συνηθισμένο αλλά εσένα σου κάνει κάτι. Τόλμησε το!

Ετικέτες , , , ,